Saturday, 19 January 2008

မိုးသီး ဒိုင္ယာယီ

၀ဲမွယာ - ကိုျမင့္ေဇာ္ေရာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးျမေရာမရိွေတာ့ဘူး။ ဆရာဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္နဲ ့က်ေနာ္ တို ့တခါမွာ ျပန္မဆံုေတာ့ဘူး။

၁၉၉၄ ခုနစ္ အကုန္မွာ မနပုေလာဌာနခ်ဳပ္ ရန္သူလက္ေအာက္ကို က်သြားတယ္။ မနပုေလာဆိုတာက ကရင့္ အမ်ိဳးသားအစည္းရံုးနဲ ့ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ဌာနခ်ဳပ္ေတြ တပ္စြဲထားတဲ့ေနရာပဲ။ မနပုေလာတိုက္ပြဲက ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ ျပီးရင္ အၾကီးဆံုးတိုက္ပြဲလို ့ ဘန္ေကာက္ အေျခစိုက္ သတင္းစာေတြ မွာ ေဖၚျပခဲ့တယ္။ ေက အင္ယူ အတြင္းနစ္ဖြဲ့ကြဲသြားတဲ့အတြက္ မနပုေလာဌာနခ်ဳပ္ က အခ်ိန္တိုတို အတြင္း ရန္သူလက္တြင္းကို က် ဆင္း သြားရတယ္။ မနပုေလာက်သြားတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တုိ ့ တပ္ေတြ တပ္မဟာ ၆ ဖက္ကို ေျပာင္းေရြ ့ခံတယ္။ ဌာနခ်ဳပ္ျပန္ဖြင့္တယ္။ ဒီေအဘီစစ္ေကာ္မရွင္မွာ ဗိ္ုလ္ခ်ဳပ္ျမ က ဒီေအဘီဥကၠဌ ၊ က်ေနာ္က အတြင္းေရးမႈးတာ၀န္ယူခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္ ့က က်ေနာ္တို ့ကို ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးဖို ့ ကမ္းလွမ္းလာတယ္။ ပါေမာကၡ ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ကို ေစ့စပ္ေရးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္နဲ ့ က်ေနာ္တို ့ထိမ္းခ်ဳပ္နယ္ေျမထဲကို လြတ္လိုက္ပါတယ္။
ဆရာဦးထြန္းေအာင္ခိ်န္ က ရန္ကုန္တကၠသိုလ္သမိုင္းဌာန က ပါေမာကၵ ပါ။ က်ေနာ္ဆယ္တန္းတံုးက သမိုင္း ေမးခြန္း ေတြ ကို သူကထုတ္တာ။ သူကို ေက်ာင္းသားေတြ ကေလးစားတယ္။ သူက ရိုးသားတယ္။ မာနမရိွဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ ့ေပါင္းျပီး ကိုယ္က်ိဳးရွာသူမဟုတ္ဘူး။ သူကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္ ့က ရည္ရြယ္ခ်က္ ရိွရိွ ေရြးခ်ယ္ ခဲ့တယ္လို ့က်ေနာ္ျမင္တယ္။ သူက ကရင္လူမ်ိဳးလည္းျဖစ္တယ္။ သူက ေက်ာင္းဆရာ တဦး လည္းျဖစ္ပါတယ္ေလ။ ဆရာၾကီးဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ ့မွာ ဦးခြန္ျမတ္လည္းပါတယ္။ က်န္တဲ့ သူေတြကို က်ေနာ္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး ။ သူ က်ေနာ္တို ့နဲ ့တပတ္ခန္ ့ေနပါတယ္။ ေဆြးေႏြးမႈ ေတြကို က်ေနာ္တို ့လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးမႈ က ထူးျခားမႈမရိွခဲ့ပါ။ သူတို ့တပတ္ေလာက္ၾကာေနျပီး ျပန္သြားၾကတယ္။ က်ေနာ္ ေတာထဲမွာ ရိွခဲ့တဲ့အထိ ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဆက္သြယ္တာမရိွခဲ့ဘူး။

ေဆြးေႏြးပြဲနဲ့ ပတ္သက္ျပီး အမွတ္ရစရာရိွတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမက ေဆြးေႏြးပြဲမစခင္မွာ ၾကိဳဆိုပြဲအခန္းအနား တခု လုပ္ ေပးခဲ့တယ္။ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအလံကိုတင္တယ္။ကရင္အမ်ိဳးသားသီခ်င္း ကို ကရင္ ေက်ာင္းသားေလး ေတြ ကသီဆိုျပီးေကာ္သူေလ အမ်ိဳးသားအလံကို လြင့္တင္တဲ့ အခန္းနားနဲ ့ၾကိဳဆိုေပးခဲ့ပါတယ္။ ဖါးစည္ အလံေတာ္က တေျဖးေျဖးနဲ ့အလံတိုင္ထိပ္ကို တလူလူ လြင့္လ်က္ ပ်ံတက္လာတယ္။ ေဒါနေတာင္ေပၚမွာ ကရင္ ေတာ္လွန္ေရး အသံ လြင့္ပ်ံလို ့လာခဲ့တယ္ ။ က်ေနာ္တို ့အားလံုး အလံေတာ္ကိုအေလးျပဳျပီး ၾကတယ္။ ဆရာၾကီး ဦးထြန္းေအာင္ခ်ိန္ ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူဟာ ကရင့္အမ်ိဳးသား သီခ်င္းသံ ကို အားပါးတရ လိုက္ဆို ေနတယ္။ သူမ်က္ရည္၀ဲေနတယ္။

4 comments:

Thet Thet Tun said...

very interesting. Most people who live inside Burma did not know what happened to ABSDF and its related matter. Please write more.

yarzar said...

want to read more about that, please ko Moethee, younger generation of burma are starving of that kind of real experience and histore, please write more for the sake of young and old Burmese.
many thanks, UK

Keith said...

U look like Bob Marley Ko Moe Thee LOL

boke said...

he lives inside, seems faithful to government, is definitely for his people. He never betrays to his people though he is good citizen of Burma as a royal man to government. He knows what is right and wrong and who is too.