ရွစ္ေလးလံုး အဓိ႒န္
(ေမာင္စြမ္းရည္ )
စစ္အစိုးရဟာ ၊ အစိုးရ မစစ္ဘူး
ဒီအစိုးရက အစလဲ
မရိုးဘူး
အလယ္လဲ မရိုးဘူး
အဆံုးက်လဲ လံုး၀
ရိုးမွာ မဟုတ္ဘူး
လူသတ္ခိုးလု ၊ ကာေမသုနဲ ့
မုသား၀ါဒ ၊ အကုသနဲ ့
ဘာကမွ မကင္း ၊ သီလသာကင္းတဲ ့ ၊ မင္းဆိုးမင္းညစ္
ဖက္ဆစ္အစိုးရ ၊ နအဖကို
ယုတ္လွတဲ ့ အမိုက္ေတြမို ့
ဗုဒၵၾကိဳက္ေတာ္ မမူဘူး
ေရ မီး မင္း ခိုးသူ
၊ မခ်စ္မနွစ္သက္သူ
ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး ၊ ဘုရားေဟာမွာ
“ မင္း “ ေရာပါသမို
့
မင္းဆိုတာ ေရလိုလႊမ္းျပီး
၊ မီးလိုက်ြမ္းေအာင္
ရမ္းကားရက္စက္
၊ အၾကမ္းဖက္တဲ ့
ဖက္ဆစ္မ်ိဳးမင္း
၊ တရားကင္းတဲ ့
မတရားမင္းမို
့---
မင္းက်င့္တရား
-က်င့္ဆယ္ပါးမွာ
တပါးမွမလိုက္
အ၀ိဟိ ံသ ၊ အ၀ိေရာဓနံ
ခႏၱီတပံ ၊ တဆံျခည္မကိုက္
ဒီမင္းမိုက္ကို
မၾကိဳက္လို ့မွ ၊ ျဖဳတ္မခ်ရင္
ဗုဒၵအလိုေတာ္
မညီဘူး ။
“
ျပည္တင္းရင္ ၊ မင္းမခံနိဳင္ဘူးတဲ ့”
အထူးဆိုရိုး မငုတ္လွိ်ဳးရေအာင္
တို ့စြမ္းေဆာင္စို ့
ဘုရားအေလာင္းမင္း
ေ၀သန္မင္းလဲ ၊
ျပည္တင္းတဲ ့အခါ
မခံသာလို ၊ ဟိမ၀ႏၱာသို
့
ျပည္ရြာစြန္ ့ခြာ
၊ သင္ခန္းစာကို
ဘယ္မွာ ေမ့သင့္ပါမလဲ
“
မင္းဆိုသမွ် ကြင္းေရွာင္မယ္
ထမင္းေတာင္ စားခ်င္ဘုေလး “ လို ့
ေရွးေရွးတုန္းက ၊ ဦးပုညဟာ
ဘ၀နဲ ့ရင္းျပီး ၊ ရွမ္းတမ္းထုတ္သလို
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေတြကိုလဲ
ျပည္သူကတင္း ၊ ေသြးနဲ ့ရင္းခဲ ့ျပီး
ျငင္းဆိုခဲ ့ျပီ ။
“ စစ္ဆိုရင္ ၊ ေရကိုပင္ မစစ္ခ်င္ဘူး “ လို ့
စစ္ရူးေတြကို
စက္ဆုပ္
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို
နာက်ည္း
စစ္ဒုကၡေတြကို
ခါးသီး
မုန္းတီးရြံရွာ
အမ်ိဳးသားသင္ခန္းစာကို
ကမၻာမေၾက ၊ ဗမာေတြက
ကမၻာေျမကို ျပလိုက္ျပီ
။
စစ္တပ္ရဲ
့
စစ္ဖိနပ္္ကိုမုန္း
စစ္ေသနတ္ကိုမုန္း
စစ္အ၀တ္နဲ ့ ၊ စစ္ခါးပတ္ကိုလဲမုန္း
အညစ္အပတ္ ၊ အညွစ္အသတ္
အကပ္အညွပ္ေတြ ၊ အထစ္အျဖတ္ေတြနဲ ့
အပစ္အခတ္ေတြကိုလဲ မုန္းလွျပီ ။
စစ္ဗိုလ္က
စစ္ဗိုလ္အလုပ္ကို
မလုပ္
ဓျမဗိုလ္အလုပ္ကိုလုပ္သမို
့ ျဖဳတ္ခ်
ျပည္သူကကင္း ၊
ျပည္သူကျငင္းလွ်က္နဲ ့
အတင္းမက္ ၊ အတင္းစြက္
၊ အတင္းႏွက္
အတင္းတက္ျပီး
၊ စစ္မင္းဆက္တည္ေထာင္
စစ္မီးေတြေလာင္လုိ
့
ျပည္ေထာင္စုျပာပံုျဖစ္
သမိုင္းညစ္ေအာင္
၊ အရိုင္းေခတ္ကို ေဖၚေဆာင္
အေမွာင္တေခတ္ကို
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ
တည္ေထာင္ေလျပီ ။
ဂငယ္သံုးခု ၊ ဥသွ်စ္ထုသလို
ဂငယ္ေလးခု ၊ ရွစ္ေလးလံုးမွာ
စစ္မင္းဆက္ သုဥ္းျပန္ေရာ့ဟဲ
့လို ့
ရုန္းကန္တဲ ့ လူထုကို
ဗံုးဆန္နဲ ့ထု ၊ ဒုန္းပ်ံနဲ
့ထု
လုသြားတဲ ့အာဏာ ၊ ျပန္လုဖို
့ ဖီဆန္ရာမွာ
က်ည္ဆန္သာ ျပန္ေပးသမို ့
ေသြးကန္ေသြးျမစ္
ေသြးပင္လယ္ ျဖစ္ေစခဲ ့ပါျပီ
၊
“ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရး ၊
ဒို ့အေရး”
“ လူ ့အခြင့္အေရး ရရွိေရး
၊ ဒို ့အေရး “
“ စစ္အာဏာရွင္ ျဖဳတ္ခ်ေရး ၊ ဒို ့အေရး” လို ့
ဒို ့ေၾကြးေၾကာ္တဲ ့ ရွစ္ေလးလံုးမွာ
ဘုန္းၾကီးေတြလဲပါ
၊ ဘုန္း မၾကီးသူေတြလဲ ပါ
သီလရွင္ေတြနဲ
့
ဂီတသဘင္အမွဳ ၊
အယဥ္အနဳ
ပန္းပုပန္းခ်ီ
၊ ပန္တ်ာသည္ေတြလဲ
ညာေျခဘယ္လက္ ၊
ဘယ္ေျခညာလက္နဲ ့
လမ္းမေပၚတက္ ၊
ခ်ီတက္ၾကေလရဲ ့ ။
ေက်ာင္းသားနဲ
့ေက်ာင္းဆရာေတြလဲ
အေဟာင္းအေဖၚေတြနဲ
့ေပါ့ ၊ ေခါင္းတခါခါနဲ ့
မေညာင္းမညာ၊ ခ်ီတက္လို
့ လာၾကတယ္
ကဗ်ာဆရာ ၊၀တၱဳဆရာ
သတင္းစာဆရာ ေတြလဲ
သတင္းစာအေဟာင္း
ေခါင္းမွာေဆာင္းရင္း
မေညာင္းမခ်င္း
၊ ကေသာင္းကနင္း
ေဇါင္းတြင္းကလႊတ္သလို
လြတ္ေျမာက္ေရးတရား
၊ လမ္းၾကားအေရာက္ေဟာရင္း
မေမနိဳင္ မပန္းနိဳင္
ပန္းတိုင္ေရာက္
သြားၾကမယ္တဲ ့
ဆရာ၀န္ သူနာျပဳနဲ
့
ဥပေဒ အက်ိဳးေဆာင္ေတြလဲ
မေရွာင္ မလႊဲဘူး
မပါဘဲ ဘယ္ေနမလဲ
သူတို ့ အဆြဲေကာင္းလို
့
သူတို ့နဲ ့ အျမဲေပါင္းတဲ
့
ဖဆပလေဟာင္း ၊
ပမညတေဟာင္း
မဆလအေဟာင္းေတြနဲ
့
ဗကပေဟာင္း ၊ ဗကသေဟာင္း
တကသေဟာင္းေတြလဲ
ေခ်ြးသံတရႊဲရႊဲ
၊ ေသးသံနဲ ့ ရဲသည္ထိ
လက္တြဲမပ်က္ ၊
ခ်ီတက္နိဳင္တာ
အံ့စရာပါပဲ
အိုးခြက္ပန္းကန္ တမမနဲ ့
ဆႏၵျပသူေတြဟာ
အိမ္ရွင္မေတြပါပဲတဲ ့
မ်က္မျမင္ ဒုကၡိကလဲ
ဒုတ္ရွိသမွ် တလွမ္းခ်င္းေခါက္္ျပီး
လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ၾကတာ
ကမၻာ့အံ႔ဖြယ္ ျမင္ကြင္းက်ယ္ပ
အလုပ္သမား ၊ လယ္သမားေတြနဲ
့အတူ
တူတံဇဥ္တို ့ရဲ
့ သမီးသား
စစ္သမီး စစ္သားေတြေတာင္မွ
မေရွာင္မထြက္
လက္နက္ေတြပစ္ခ်
လမ္းမေပၚတက္ ၊
ျပည္သူ ့ဖက္ကို ပါခဲ ့ျပီ ။
အျမိဳ ့ျမိဳ ့ အရြာရြာ
ရွိရွိသမွ် လမ္းေတြ လမ္းေတြမွာ
ပန္းေတြ ပန္းေတြ ၾကဲ
ရဟန္းေတြလဲ အခန္းမေန
ဂူမေအာင္း
ေက်ာင္းသားေတြ
လက္ကိုဆြဲ
ျပည္သူနဲ ့ လက္တြဲ
၊ လမ္းထဲကိုေလွ်ာက္
အံ႔ေလာက္ဖြယ္
အေရးေတာ္ပံုၾကီးမွာ
မီးတုတ္ မီးတုတ္ေတြဆိုတာ
အစည္းအထုပ္လိုက္
ရိွု ့ၾကပါသေကာ ။
စစ္တပ္ကေတာ့ စစ္တပ္ပဲ
ပစ္သတ္ဖို ့သာ သိရဲ ့
သိတဲ ့အတိုင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြခိုင္းရင္
ခိုင္းသလို မလႊဲမေသြ
ေသနတ္ေတြ မိုးေထာင္မပစ္
သိုးေကာင္ေတြကို ၊ မုဆိုးအေခ်ာင္ ပစ္သလို
ခါးဆစ္ရဲ ့အထက္ ၊ လက္ပ်ဥ္နဲ
့ ရင္ဒူး
နဖူးဆိုနဖူး ၊ နားရြက္ဆို
နားရြက္
တလက္မ တစင္တီ
တဆံျခည္မေစာင္း
ခ်က္ေကာင္းကိုပဲပစ္ခဲ
့ျပီ ။
ရဟန္းရွင္လူ ၊ ျပည္သူေတြဟာ
ေျမမွာလဲက်
ငရဲေျပက ၊ ေျမလႊာဟက္ျပီး
ငရဲသားေတြ ၊ ေျမကခုန္ထြက္
ယမ္းခိုးေတြ မိုးထိတက္ျပီး
ေသြးေတြတပြက္ပြက္မွာ
အူထြက္လက္ျပတ္
၊ ေျခကိုေရာ ျဖတ္လို ့မွ
ေသတတ္ေသးရင္ ၊
ေသေအာင္ေျခ
ေၾကေအာင္သတ္
မီးရွို ့သတ္
၊ ေျမဖို ့သတ္ ၊ ေလဆို ့သတ္
ရိုက္သတ္ ၊ ညွစ္သတ္
၊ သတ္နည္းအစံု
သတ္လို ့မွ မကုန္ရင္
၊ ျမိဳ ့အစံု နယ္အစံု
အပါယ္ဘံု အက်ဥ္းစခမ္းေတြမွာ
ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္
၊ လူ ့ဇတ္ကို ဖ်က္သတဲ ့
လူ ့ဆယ္သက္စာ
နလံမထူဘဲ
ရန္မမူနိဳင္တဲ
့ ၊ လူနံဳလူဖ်င္း
လူ ့ေအာက္ကို
နိမ့္ဆင္းျပီး
လူခ်င္းမတူေအာင္
၊ လူကိုေခြးဖ်က္
ေခြးထက္ယုတ္ကန္း
၊ ႏွိပ္စက္ခန္းေတြ
တ၀န္းကမၻာ ေက်ာ္ခဲ
့ျပီ ။
အယုတ္တကာ့ ၊ အယုတ္ကေတာ့
ဗုဒၵသာသနာမွာ ၊ ဗုဒၵဘာသာေတြက
ဗုဒၵသား သံဃာေတြကို
သံေျခခ်င္းနဲ ့
သံဃာကိုေထာင္သြင္း
၊
၀ါ၀ါ၀င္း၀င္း သကၤန္းေျမခ်နင္း
သံဃာကိုသတ္တဲ
့ မင္းရယ္လို ့
အ၀ီစိကို မဆင္းခင္
သတင္းအပုတ္နံ
့က ျဗဟၼာ့ဘံုျပန္ ့ခဲ ့ျပီ ။
ျပည္သူ
့ရင္ေသြး
ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြရဲ ့
ေသြးေခ်ာင္းေသြးျမစ္မွာ
စစ္ဖိနပ္ေတြ
ေျခေဆး
စစ္သမိုင္း
ညစ္ေထးကိုလဲ
စစ္ဗိုလ္ေတြ က်ည္ဆန္ေသြးျပီး
ေက်ာင္းသားေတြ
လည္ေခ်ာင္းေသြးနဲ ့
စိတ္တိုင္းက်
ေရးခဲ ့ပါျပီ ။
ညစ္ေမွာင္တဲ
့ သမိုင္း
အရုိင္းေခတ္
ေသြးေၾကြး
ဘယ္သူ-ဘာနဲ
့ေပးဆပ္ေလမလဲ
ေၾကြးတင္ရင္ ေၾကြးဆပ္ရမွာ-
ေၾကြးဥပေဒ မဟုတ္လား
အညစ္အေၾကးတင္ရင္
ေဆးေၾကာသန္ ့စင္ရမွာ
လူ အစဥ္အလာမဟုတ္လား
အေမွာင္ဆိုတာလဲ
အျမဲမေမွာင္
အေမွာင္ခြင္းျပီး
အလင္းေဆာင္ၾကရတာ
လူတိုင္းတာ၀န္မဟုတ္လား
။
ကဲ-ေ၀သႏၱရာဇတ္
ျပန္လည္သံုးသပ္ၾကရေအာင္
ဇါတ္ေတာ္လာ အေလာင္းမင္းေတာင္မွ
ျပည္တင္းရင္ မင္းမခံနိဳင္ဘူးတဲ ့
စစ္ဘီလူး ၊ စစ္သူရဲ ၊ စစ္ငရဲ မင္းေတြလဲ
ျပည္တင္းရင္ ဒင္းတို ့ဘာခံနိဳင္မလဲ
မင္းေ၀သန္က လွဴတာ ၊ ယူတာမဟုတ္ဘူး
မင္းၾကီးလွဴတာက ဆင္ျဖဴတေကာင္ရယ္
ဒင္းတို ့ယူတာက ဆင္ျဖဴဆင္မဲ က်ြဲႏြားရာေထာင္
ေတာက္တဲ ့ပုတ္သင္ အိမ္ေျမွာင္
ေတာေတာင္ ေရေျမ
ေရႊေငြ ေက်ာက္သံ
ဘာမွမက်န္ေအာင္
၊ ရွိသမွ် ေျပာင္ျပီ
ေျပာင္သမွ် သည္းညဥ္းတာလဲ
၊ ထီးလွန္လို ့
သည္းခံရတာ ကုန္ျပီ
သည္တခ်ီ ျပည္သူအေပါင္းက
စစ္ဗိုလ္ေတြ ယူနီေဖါင္းကို
ဦေခါင္းကခ်ြတ္
ေဇါင္းကေန လႊတ္ၾကစို
့
ေသြးစြက္တဲ ့
ယူနီေဖါင္းကို
ပရိတ္ေရ နာနာေလာင္းျပီး
ျမစ္ေခ်ာင္းမွာသာ
ေမ်ာလိုက္ပါစို ့ ။
မတရားတာကို
မတရားမွန္းသိလ်ွက္
မသိဟန္ေဆာင္
တရားသေယာင္ေယာင္နဲ ့
သင္ေရွာင္သူလႊဲ
အသဲေၾကာင္ရင္
အမဲအေမွာင္ ေခတ္ဟာ ၊ ႏွစ္တရာ ၾကာအံုးမယ္
ဘာမွမလုပ္ဘဲ
၊ ငုတ္တုတ္ငံု ့ခံ
မျငင္းဆန္ရင္
၊ မင္းခံေပအံုး တသက္လံုး ။
မရွက္လဲ မရွက္ရင္
၊ မထြက္လဲ မထြက္နဲ ့ေပါ့
ထြက္ရဲလို ့ပဲထြက္ထြက္
၊ မထြက္ရဲဘဲထြက္ထြက္
လမ္းမေပၚတက္မိရင္
၊ အသက္ေပးတန္ ေပးရမယ္
အေလးျပဳတာ ခံယူပါေလ
လမ္းေပၚမတက္ ၊
အိမ္ကမထြက္ဘဲ
လွိဳ ့၀ွက္စည္းရံုး
၊ အိမ္တြင္းပုန္းအာခံရင္လဲ
ေတာ္လွန္ေရး တမ်ိဳးပဲလို
့ ၊ တိုးတိုးေလးေျပာပါရေစ
ကဲ - ခုေျပာသလိုပဲ
သင့္အိမ္ထဲ သင္ေအာင္း
မေကာင္းတာကို
ေကာင္းသေယာင္နဲ ့
ဟန္ေဆာင္ျပီး
မေထာက္ခံရင္လဲ
ဒါသည္ပင္ အာခံမွဳ
-မေသးတဲ ့
ေတာ္လွန္ေရး ပထမမို
့- စလိုက္ၾကစို ့
မျပံဳးခ်င္တာကို
မျပံဳးခ်င္လို
့ျပံဳးမျပရင္လဲ
ျပံဳးမျပသူဟာ
ေတာ္လွန္သူတမ်ိဳးေပပ ။
ဒီလိုဆိုရင္
ေတာ္လွန္လိုသူ ေတာ္လွန္ျပ
ေတာ္လွန္ေရးအစ ၊ အိမ္တြင္းကတဲ
့
ဒီေန ့စခ်င္ ဒီေန ့စလို
့ ရစတမ္း
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဗိုလ္ယုတ္ေတြ
ခိုင္းလာရင္
သူ ့တို ့ခိုင္းတာ ငါမလုပ္ဘူး
သူတို ့ေျပာတာ
ငါမၾကားဘူး
သူတို ့ေက်ြးတာ
ငါမစားဘူး
သူတို ့ေပးတာ
ငါမယူဘူး
ဘူးတလံုးေဆာင္
ေ၀းရာေရွာင္ေပါ့
မေရွာင္သာရင္
ေခါင္းရမ္းကို ဖမ္းတဲ ့ ဥပေဒမရွိဘူး
မရွိဘဲ ဖမ္းလဲ
ရမ္းသာရမ္း
ၾကာၾကာဖမ္းလို
့ မရဘူး
ေခါင္းရမ္းလို
့ အားမရ
စိတ္ၾကြျပီး ေတာခိုခ်င္ရင္
ခိုသာခို မျပန္ခဲ
့နဲ ့ ၊ ျပန္ခဲ့လို ့ ဖမ္းတဲ ့အခါ
ႏွစ္တရာ ေထာင္ခ်ရင္
ေထာင္ကထြက္လမ္း မျမင္ဘူး ။
ဒီမွာ
ဗိုလ္ခ်ုဳပ္ပဲလာလာ
ဗိုလ္စုတ္ပဲလာလာ
အမဂၤလာ ၊ အကုသိုလ္ေတြ
မ်က္ႏွာခ်ိဳမေသြးနဲ
့
တံေထြးကိုသာ တင္းတင္းမာမာ
ေထြးစမ္းပါ ။
ျပင္းျပင္းနာနာ
ေထြးစမ္းပါ
အေလွးအဖ်င္း အညစ္အေထးေတြ
ျပည္သူေတြရဲ ့ တံေထြးခြက္မွာ
ပက္လက္ေရာ ေမွာက္လွ်က္ေရာ
ေစာင္းလွ်က္ေရာ
ကန္ခ်ျပီး ေမွ်ာၾကစို
့
ေမာဟေတြ ၾကီး
မေနနဲ ့
ေဒါသေရစီးမွာ
ေမ်ာၾကေစသတည္း
ေမ်ာၾကေစသတည္း ေမ်ာၾကေစသတည္း ။
ေမာင္စြမ္းရည္
+
(ခိုင္ေအာင္ေက်ာ္က
ေမတၱာျဖင့္ စာစီရိုက္ေပးပါတယ္။)
No comments :
Post a Comment