ပါးလႊာလာတဲ့ စည္း မ်ဥ္း ( မိုုးသီးဇြန္ )

ပါးလႊာလာတဲ့စည္းမ်ဥ္း

လူနဲ့တိရိစၦာန္ ၾကားျခားနားမႈထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းက တေျဖးေျဖး ပါးလႊာလာတယ္။ လူနဲ့တရိစၱာန္ျခားနားမႈက ဘာသာေရးလား၊ အသိညဏ္ လား။ ဘာသာေရးဆိုုရင္ လူတခ်ိုု ့က ဘာသာေရးအဆံုုးမေတြကိုု
ဘာေၾကာင့္လိုုက္နာမႈမရိွေတာ့တာလဲ။ အသိညဏ္ဆိုုရင္ လူတခ်ိဳ ့ဟာ ေလာက ပါလ အသိတရားေတြ ဘာေၾကာင့္ခ်ိဳ ့ယြင္းလာၾကသလဲ။

ဘာေၾကာင့္တရိစၦာအခ်ိဳ့ဟာ ေလာကပါလ အဆံုုးအမ ျဖစ္တဲ့ တရားမ်ွတျခင္း၊ ၾကင္နာျခင္း၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းေတြကိုုလုုပ္လာနိင္ၾကပါသလဲ။

တခါက ေဆာင္းပါးတခုုမွာ တရိစၱာန္ေတြရဲ ့ ျပသနာကိုုေျဖရွင္းနိင္စြမ္း ( Problem Solving Skill) ကိုု ေဆာင္းပါးတပုုဒ္ေရးဖူးပါတယ္။ခုုတခါေတာ့

တရိစၦာန္လေလာက ကေလာကပါလာ တရား ကိုု လိုုက္နာလာသလိုု
လူေလာကက ေလာကပါလာတရားေတြကိုုခ်ဳိးေဖါက္လာလာကိုု ေဆြးေႏြးျခင္တယ္။

လူနဲ ့တရိစၱာန္ ၾကားက ခံစားခ်က္မ်ား

တရိစၦာန္ေတြမွာလူေတြမွာရိွတဲ့ခံစားမႈေတြရိွတယ္။ ေၾကာက္ရြံမႈ၊ရက္စက္မႈ၊၀မ္းနည္းမႈ၊ေပ်ာ္ရြင္မႈ၊ အသိမွတ္ျပဳခံျခင္မႈ၊ မနာလိုုမႈ၊ အာဏာရယူလိုုမႈ၊ တကိုုယ္ေကာင္းဆန္မႈ၊ ပိုုင္နက္ကိုုခ်ဲ ့ထြင္လိုုမႈ၊ ကာကြယ္လိုုမႈ စတာေတြရိွတယ္။

တခါ တိရိစၱာန္ေတြမွာလဲ လူေတြလိုုပဲ ျမင့္ျမတ္တဲ့စိတ္ေတြရိွေနၾကျပန္တယ္။
အမ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ မ်ိဳးမတူတာျခင္း ေပါင္းသင္းေနထိုုင္ တတ္မႈ၊ ေမြးစားမႈ၊ ေစာင့္ေရွာက္မႈ၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ စတာေတြလဲရိွေၾကာင္း သိပံပညာရွင္ေတြကေဖၚထုုတ္လာနိင္ၾကတယ္။

တခါက အာဖရိကေတာထဲက က်ားသစ္မ တေကာင္ ကိုု သပံပညာရွင္ေတြက ဗြီဒီယိုုမွတ္တမ္းတခုုတင္ျဖစ္ျဖစ္တယ္။ သူဟာ ၇ ရက္ေလာက္ေတာလိုု္က္မရျဖစ္ေနတယ္။ အရမ္းကိုုဆာေလာင္ေနတယ္။
ီကံေကာင္းျပီး ျမက္အုုပ္ထဲက ေျမာက္ေမာင္းမ တေကာင္ကိုု ေတြ ့ျပီး ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္နိင္ခဲ့တယ္။ ရထားတဲ့အမဲကိုု စာစာနဲ့စားမလိုု ့အလုုပ္မွာ
ေျမာက္ေမာင္းမ ရင္ခြင္ထဲက ေမ်ာက္သားငယ္ေလးကိုုသူေတြ ့လုုိက္ရတယ္။
သူအံၾသသြားတယ္။ ေမ်ာက္ငယ္ေလးက ရက္သားေလး၇ိွေသးတယ္။
သူဟာ သူရဲ ့သားေကာက္ ေမ်ာက္မၾကီးကိုုဆက္မစားေတာ့ပဲ ကေလးကိုု ပိုု အာရံုုေ၇ာက္သြားတယ္။ ခ်က္ျခင္း သူက သူကိုုယ္ကိုုလွည္ခ်လိုုက္ျပီး ကေလးကိုုႏိုု ့တိုုက္သလိုု လုုပ္လိုုက္ပါတယ္။ သူဟာ ကေလးမေမြးဘူးေသးတဲ့က်ားသစ္ပ်ိဳမ တေကာင္ျဖစ္တယ္။
သူဗီဇ ေစ့ေဆာ္မႈက မိခင္စိတ္ကိုု ျဖစ္ေပၚေစခဲ့တယ္။ မလွမ္းမကမ္းမွာ
အလြန္ဆိုုးတဲ့ ေတာေခြး အုုပ္က ေပၚလာတဲ့အခါမွာ ကေလးငယ္အတြက္သူက စိုုးရိမ္လာတယ္။ ခ်က္ျခင္းပဲ
မ်ိဳးမတူတဲ ့တရိစၦာန္ကိုုေမြးစားဖိုု ့သူဆံုုးျဖတ္လိုုက္တယ္။
တရိစၱာန္ေတြဟာ မ်ိဳးမတူတဲ့ ကေလးေတြကိုု ေမြးစားမႈ (Adoption ) ရိွေနပါလားဆိုုတာကိုု ပညာရွင္ေတြသတိျပဳမိၾကတယ္။

က်ေနာ္တိုု ့ငယ္ငယ္က ၾကက္မၾကီးက ဘဲေလးေတြကိုုေစာင့္ေရွာက္တာ၊
မၾကာခန သတင္းေတြမွာေတြ ့ရတဲ့ ေၾကာင္မၾကီးက ၾကြက္ကေလးေတြကိုု ေစာင့္ေရွာက္တာ၊ အိႏၵယ ဟင္ဒီဘုုရားရွီခိုုးေက်ာင္းတခုုမွာ ေမ်ာက္မ တေကာင္ ေခြးငယ္တေကာင္ကိုု ေပြ ့ပိုုက္ေမြးစားထားတာ ေတြ ့လာရတယ္။
ဗုုဒဇတ္ေတာ္ေတြမွာ က်ြဲ မၾကီးက လူသား ကေလးငယ္ကိုု ႏိုု ့တိုုက္ေမြးစားတာ စတဲ့ဇတ္လမ္းေတြကိုု က်ေနာ္တိုု ့
မၾကာခန ဖတ္ဘူးၾကတယ္။

ဥေရာပ နိင္ငံေတြမွာေရခဲ ျပင္ထဲ ဒုုကၡေရာက္ေနတဲ့ လူနဲ့ တျခားတရိစၱာန္ေတြ
စိန္ ့ဘားနပ္ ေခြးၾကီးေတြကိုုသံုုးျပီး ကယ္တင္ေနတဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ားလည္း
က်ေနာ္တုုိ ့မၾကာခန ေတြ ့ရပါတယ္။

ဒီလိုု တရိစၦာန္ေတြဖက္က ထူးခ်ြန္တဲ့ စံျပဳ တရိစၦာန္ေတြေပၚထြက္လာတာဟာ ေလာကပါလာ တရားၾကီးဆိုုးဖိုု ့ ကမၻာၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းဖိုု ့အတြက္အားတက္စရာေတြပါ။

ဒီလိုုအခ်ိန္မွာပဲ လူေလာကထဲမွာ လူသားစင္စစ္ျဖစ္ပါလ်က္ ယုုတ္မာရက္စက္တဲ့သေဘာတရားေတြကိုု ေဖၚထုုတ္ေနတဲ့ က်င့္သံုုးေနတဲ့သူေတြကိုု ေတြ ့ရျပန္တဲ့အခါမွာ လူဂုုဏ္သိကၡာဟာ ဘာလဲလိုု ့ေမးခြန္းထုုတ္စရာျဖစ္လာတယ္။

ဒီထက္ေလးနက္စြာေျပာရမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ဒါဟာ လူေလာကၾကီးတခုုလံုုးအတြက္စိန္ေခၚမႈ တခုုပါ။

သတၱေဗဒပညာရွင္ ဂိုုဒန္ ဂဲလ္အပ္ ( Gordon Gallup) က တရိစၱာန္တခ်ိဳ ့ဟာ ကိုုယ္ရုုပ္ကိုုကိုုယ္မမွတ္မိၾကဘူး။
ဥပမာ ၾကက္ကိုုမွန္ျပရင္ ေဒါသထြက္လာတယ္။ တျခားေကာင္လိုု ့ယူဆတယ္။ ထခြပ္တယ္။ တိုုက္ငါး ေကာင္ကိုု မွန္ျပရင္ အေတာင္ကားလာျပီး တိုုက္ခိုုက္ဖုုိ ့ျပင္တယ္။

တခ်ိုု ့ကေတာ့မွတ္တယ္လိုု ့ဆိုုတယ္။ ခ်င္ပန္ ဇီနဲ ့ေဂၚရီလာေတြကိုု မွန္ျပၾကည့္တဲ့ အခါမွာ သူတိုု ့ကိုုယ္သူတိုု ့ သိတယ္ဆိုုတယ္။

တခ်ိုု ့ လူေတြကေတာ့သူတိုု ့မွန္ျပတဲ့အခါမွာ မမွတ္ၾကပံုုမရေတာ့ဘူး။
သူတိုု ့လာခဲ့တဲ့ဘ၀ေဟာင္းကိုု ေမ ့သြားတယ္။ စစ္သားအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဆင္းရဲ တဲ့လုုပ္သားျပည္သူေတြထဲက ပဲေပါက္ပြားလာၾကတာဟုုတ္။

ဒါေပမဲ့ တခ်ိုု ့လူေတြက ေပါင္မုုန္ ့မရိွရင္ ကိတ္မုုန္ ့စားပါလားဆိုုတဲ့ ျပင္သစ္မိဘုု၇ား၊ မာရီအင္တြိဳင္းနက္ ကိုုအားက် ၾကတယ္။

မီးမလာရင္ ဖေယာင္းတိုုင္ထြန္း လိုု ့ေျပာလိုုေျပာ။ တမင္းတနပ္ေလ်ာ့စားျပီး
အေၾကြးဆပ္ေစဆိုုလိုု ့ဆိုုဆိုု မွန္ထဲက ေပၚလာတဲ့ သူရုုပ္ကိုု မမွတ္မိရွာေတာ့ဘူး။ ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ့ ပံုုျပင္ထဲက ဇီးသီးသည္မဗိ်ဳင္းလိုု
ဘ၀မေမ ့ဖိုု ့ သူတိုု ့ကိုု မၾကာခန မွန္ျပေပးဖိုု ့လိုုမယ္။

မိုုးသီးဇြန္